SI BOHIM

ku: Ki Dulacis 

 

"Mun teu dipangmeulikeun...awas siah....montong balìk ka ìmah....!!!" Ceuk INOT bari ngagablogkeun panto.


BOHIM anu nangtung diburuan teu loba omong, manehna sadar yen pamajikannana geus moal bìsa di olo, moal bisa dibebenjokeun....kapaksa manehna kudu meuli kapiting kahayang nu jadi pamajikannana...dahareun anu manehna ogé can kungsi nyaho rasana..

Bohim ngagedig indit kakota...barang rek asup ka warung nu ngajual kapiting...manehna ngarengkog....lantaran dijero warung aya si ALEK jeger batak nu kasohor beuki duit tur telenges mun pamentana teu ditedunan....

euweuh nu wanieun ka si ALEK mah kabéh ogé...

Keur ngahuleng pentaseun warung...lar KEMED ngaliwat...tuluy nanya ka BOHIM nu keur hulang-huleng....

Sanggeus dijelaskeun... KEMED kalah ngagakgak...

- KEMED : "Sìa mah jalma borangan him...! Yeuh si alek mah sieuneun ku dewek mah..! Boro-boro dicarekan...dikompolan gé ku aing mah moal wanieun ngambek...!!"

- BOHIM : " lah sia...! Ngawadul téh teu kireum-kireum...!!

-KEMED : " Bener aing mah..! Sok taruhan dua ratus rebuan jeung aìng teu percaya mah...!!

Ngadenge taruhan, BOHIM curinghak, lantaran karesepna, katambah kamari basa final indonesia malasia manehna eleh taruhan ku KEMED 200 rb...lakadalah ayeuna cenah waktuna bales dendam....da ceuk pikirna, mustahil si ALEK make sieuneun ku si KEMED...komo maké daekeun diki-ihan sagala mah...

Mun si KEMED jadi aduy digaley si ALEK kakara cenah kaharti..

BOHIM teu mikir panjang...duit ladang ngajual hayam keur meuli kapiting anu ngan dua ratus rebuna téh...gìlig rek dipaké taruhan...da pikirna yakin bakal meunang...

malah lantaran hayang puas ceuk BOHIM : " jadi siah taruhan jeung dewek...! Tambahan siah...duit dua ratus rebu,..nu eleh kudu ngalamotan korong nu meunang..,!!"

"sok siah...jadi..!!" jawab KEMED saklek...

Sanggeus duanana sasalaman..

KEMED asup ka warung nyampeurkeun si ALEK nu keur diuk nyanghareupan meja bari mabok...

Tikajauhan pentaseun jalan BOHIM ningalikeun bari beungeutna marahmay, lantaran yakin kemed bakal eleh taruhan,.. manehna bakal meunang duit teu puguh-puguh duaratus rebu...

BOHIM nyarandé kana tihang bari heheotan..

Dijero warung...KEMED nyarita ka ALEK yen dirina boga kaahlian bisa ki-ih diasupkeun kana botol tikajauhan...bari moal ngacrét kaluar saeutik-eutik acan...tuluy kemed ngajak taruhan saratus rebuan...

ALEK teu percaya...maenya euweuh nu ceret sakeclak-keclak acan...manehna satuju taruhan da memang karesepna...tuluy nyokot botol...sok ditunda dina luhur meja hareupeunnana...supaya katingali cenah mun aya anu ngeclak kaluar...

KEMED ngalacat naek kana korsì...kira-kira aya kana sameterna tina botol....

tuluy ngaluarkeun boboga-annana...teu antaparah wér ki-ih dipancerkeun kana lebah botol anu aya hareupeun si alek....kemed ki-ìh ngahaja diacer-acer kaditu kadieun...malah ngahaja diacerkeun kana beungeut si Alek sagala...tapi si alek kalah ngagakgak sabab manehna bungah meunang taruhan bakal nampa duit saratus rebu teu puguh-puguh...

Beres ki-ih...kemed mayar saratus rebu ka alek anu gagalakgakan keneh...

Tuluy kemed nyampeurkeun bohim anu titatadi ningalikeun pentaseun jalan...

Bohim ngeleper bari pìas...kabayang ku bohim gurihna korong kemed...jeung kacipta manehna bakal disidang ku INOT pamajikannana...

WIRANG

Dongéng Aki Dulacis

Kéméd anyar pangantenan. Isukna balik sholat subuh di masjid, kéméd langsung ka kamarna, kasampak aya nu keur sholat, disangkana mah pamajikannana nu sholat téh, hantem wé ku kéméd téh dicolokan cangkengna, malah mimindengna mah nu dekokna...

Ari geus bérés,..singhoréng nu sholat téh mitoha awéwéna...Atuh kemed téh langsung pias...

Sanggeus sasadu, kusabab éra, kemed indit deui kamasjid..maksudna rék bebeja ka babaturan yén manéhna meunang kawirang...Da biasana geus sholat subuh téh sok sararé deui dimasjid nepika rada beurang..

"ieuh...hudang..! Hudang..!” Ceuk kéméd bari “jelekuk...jelekuk” najongan bujur nu keur ngaréngkol pangtukangna...

Meureun lila-lila mah katajong bobogaanna,.. Barang nguniang hudang, singhoréng mitoha lalakina... Atuh kéméd téh pias deui..

Rada beurang, kéméd dahar ngariung jeung mitohana ditepas..Ma'lum minantu anyar bari geus meunang kawirang...da éta mah kéméd sajeroning dahar téh ngan tungkuul wéh..'am kéjo...'am kéjo, teu wanieun nyokot deungeunna...

"tah jang lalabna..." ceuk mitohana bari ngasongkeun lalab kacang panjang anyar ngala ti kebon..

Kéméd nyokot saleunjeur, lain dipotongkeun kacang téh, kalahkah dipelengkungkeun, dua tungtungna dicapit.. Tuluy dicoélkeun kana sambel anu ngadagleg..

Barang rék dihuapkeun kana baham, kacang potong, sambelna ngabetrik nyeseg asup kana liang irung...Kusabab peurih.. Tuluy disusut ku samping,..

Dahar didadamping, ari kolor poho teu dipaké, atuh barang samping nyingkab dipaké nyusut irung téh...Bréh...Manuk kéméd anu cinutrun siga tikukur keur cinutnut, katembong kusaréréa...

Pamajikan kéméd ngajéréwét ngabéja-an, kéméd pias bari buru2 ningkrebkeun deui sampingna..sambel mah angger can beunang masih nyeseg na liang irung...

Ceuk pikir kéméd :"poé ieu aing geus tilu enol yeuh éra ku mitoha"...Tuluy kemed ugal ugil ngala-an sambel tina irung...

Ceuk urang mah éta tobas sangu téh hég tunda heula, pokuskeun wé kana ngala-an sambel tina irung, ieu mah kalah pageuh dicecekel....Ised,.ised wéh bujur kéméd usad ìsed nahan irung anu peurih, ari diuk disisi panto, lila-lila mah meureun beuki témbér... Ana juralit téh kéméd tijengkang ka buruan... Awak blak nangkarak, samping nyingkab ningkreb kana beungeut...ari tobas nu dicecekel bahé, sanguna nambru dina bobogan kemed...

Teu kapalang, hayam nu keur ngariung dikolong langsung pahibut parebut muru sangu nu namru, nepika bobogaan kéméd anu laér téh lédéh dihantem ku sijago nu keur meujeuhna jajangkar...

Kéméd ngoréjat tuluy tibuburanjat muru ka dapur maksud rék ngumbah irung... Tapi kusabab rusuh, lebah lawang sukuna tikudawet kana sampingna sorangan...’blug’ kemed labuh nangkuban, awakna ninggang anak hayam bikang anu kakarak turun tina sayang...ari sirahna tikusruk kana hawu...

NYI ONAH

Dongeng Aki Dulacis

Lima taun geus kaliwat, tisaprak bobogaan dipacok hayam,.. Rumah tangga KÉMÉD jeung NYI ONAH nu jadì pamajikannana beuki kurang harmonis, komo urusan ranjang,.. ceuk nyi onah mah, ampir geus salapan bulan teu kungsi ka ancloman pisan.

Katambah nyi onah manggih surat cinta teuing tisaha keur salakina, atuh beuki ngagedur amarah nyi onah téh, antukna manéhna ménta pisah...

Tisaprak jadi randa, nyi onah jadi tampil béda, ayeuna mah sok maké rok mini jeung kaos yukénsi, majar téh méh téréh payu, ulah nepika kapiheulaan ngarumah tangga ku KÉMÉD nu jadi popotongannana..

Loba éta ogé nu hayangeun ka Nyi Onah téh....da memang geulis jeung seksi.

Tapi ku Nyi Onah euweuh nu ditarima, lantaran Nyi Onah mah keukeuh ngincer SARIMIN tukang ragaji anu umurna 5 taun leuwih ngora batan manehna.

Ngan hanjakal, SARIMIN anu kakarék 22 taun téh siga nu teu boga rasa ka nyi onah, mun dideukeutan gé kalah sok pupurungkutan..

Malah hiji peuting mah SARIMIN kungsi disedekkeun ku nyi onah kanu poék, tapi sakitu geus dibelél-belélkeun ogé, angger wé SARIMIN mah NOT RESPONDING...

Sanajan SARIMIN di issukeun kabogoh neng LIA anak haji sukri,... tetep wé nyi onah mah teu putus asa, majar téh wani bersaing,.. da cinta mah moal terhalang usia,.. maenya cenah aya ucing teu resepeun kana lauk asin, can aya respon téh pédah wé rada budak kénéh cenah,.. can apal kana rasana guha karamat...

---------

Geus dua taun nyi onah rarandaan..

Malem agustusan dibalé desa aya acara hiburan layar tanceb..

Nyi onah dangdan sataker tanaga, wedak kandel, disidow, lipstik meni beureum.. Kaos yukénsi merecet jeung rok mini pungsat pisan masih jadi andelannana....Ampir satiap lalaki anu ningali kabéh neureuy ciduh, kumétap bakatìng kabita hayang ngarampa,.. Malah Aki Surja mah nepika ngelay bari ngurutan dada..."Badaaag budak,..! Badaaag...!" pokna téh...

Di panglalajoanan, nyi onah katatang kotéténg neangan SARIMIN, tapi geus kaditu kadieu bari nananyakeun kababaturannana angger euweuh nu ningalieun... Ceuk pikir nyi Onah, boa-boa SARIMIN téh mojok jeung Néng LIA....

Nyi Onah bet hayang ki-ih..lantaran jauh balik ka imah mah, kuliwed ka pipir balé désa nu rada poék, deukeut rungkun nyi onah morosotkeun calana bari gog nagog......"wérrr...wérrr" sora ki-ih Nyi Onah kawas kolécér helikopter...

Barang rék mangkat, Nyi Onah curinghak ngadéngé sora pujaan haténa anu keur ngobrol haharéwosan disatukangeun rungkun béh ditu...Nyi Onah keketeyepan ngadeukeutan bari ceuli rancung ngadédéngékeun nu keur ngobrol..

"kadieu ih, teu kiat hoyong nge sun.." kadéngé sora SARIMIN mesra pisan...

Héab haté ceu onah ngadadak panas ngentab..haténa norowéco : "mun ka aing sia téh sarimin hayang sun mah, boro-boro biwir nu luhur,... nu handap gé moal teu dibikeun ku aing mah.."

Nyi onah beuki deukeut, celepot... kadéngé nu silih cium...

"hihi...biwir anjeun mah amis."

Nu ngobrol kadéngé deui...nyi onah beuki panas,..

"urang mulang ayeuna yu, geus teu kiat"...

"Ah hoyong lalajo heula.."

Amarah nyi onah ampir teu kawadahan, dirina hayang geura nyaho saha nu geus wani-wani ngarebut SARIMIN ti dirìna...

Nyi onah beuki deukeut... Bréh téh katempo ku manéhna dua jalma diuk pagégéyé pisan bari diukna téh nukangan nyi onah...atuh teu katempo beungeutna mah...

"uih ayeuna wéh yu...meungpeung dibumi teu aya sasaha, tos teu kiat...tuh ieu meni geus nangtung kieu..coba cabak geura" kituna téh bari nyabakkeun leungeun nu gigireun kana palangkakannana.

Nyi Onah anu geus aya tukangeun, teu kuat nahan amarah, selenteng kahareupeun nu duaan, barang bréh... Nyi onah reuwas asa dibéntar guludug,..tuluy tutunjuk ka SARIMIN bari ngarumpuyuk.. :

"geuning méla-an sia sarimin...rumah tangga aing nepika runtag téh....!!!"

SARIMIN jeung KEMED silih pelong.....

TONG SOK KABITA KU BEJA

Ku: Ki Dulacis

Mang jaju anu burut keur nguseup di leuwi..

Kabeneran di éta leuwi téh aya anak jin keur ulin diasuh ku indungna..
Barang ningali nu burut keur nagog nyekelan jeujeur, éta anak jin téh ngomong ka indungna :
"ma,.. Hayang itu tuh...! Bari nunjuk kana kanyut burutna nu nguseup..
Nya ma'lum jin atuh, benghal... Da éta mah sakilat kanyut burut mang jaju téh dicokot tuluy dibikeun ka anakna...

Ari mang jaju, jongjon wé nguseup, da teu karasa aya nanaon.. Wanci soré kakara manehna beberes rék balik, barang jung nantung manehna reuwas campur bungah..ningali burutna anu gedé ayeuna ngadadak cageur....

Teu kacatur bungahna éta nu mang jaju, teu sirikna lumpat balik ka imah hayang buru-buru ngabéjakeun kabungahna kanu jadi kulawarga...

Ma'lum jelema atuh...mun aya nu aheng-aheng téh sok gancang nyebar... Béja-pabéja-béja...majar lamun hayang cageur burut mah kudu nguseup ka leuwi anu tisaprak kajadian harita dingaranan leuwi kanyut....

Kacaritakeun dilembur sejen, aya nu burut deuih, mang kemed ngarana téh. Barang manehna ngadéngé béja jaju cageur burutna kusabab nguseup dileuwi kanyut.. Manehna ngarasa panasaran hayang ngabuktikeun..

Saminggu saprak mang jaju, rebun2 mang kemed ngagedig muru ka leuwi kanyut, najan leumpang rada ngagéang lantaran kahalang ku burut, tapi manehna sumanget da hayang cageur...

Nepi ka leuwi,.. gog kemed nagog tuluy ngadekul nguseup bari haté mah ngarep-ngarep hayang buru-buru cageur burut.

Rada beurang, anak jin jeung indungna ulin deui ka leuwi..
Anak jin anu keur ngorék burut kanyut jaju ti minggu kamari, ngomong ka indungna : "ma, bosen yeuh ngorek ieu téh..Yeuh ah.." bari ngasongkeun burut ka indungna, tuluy ku indungna ditampanan.. Barang rek dipiceun, indungna ngareret ka kemed nu keur nguseup.. Ceuk indung jin :
"sujang, ari geus bosen mah urang pulangkeun wé nya kanu bogana nya."

Tuluy eta burut di baledogkeun ka kemed anu keur nguseup..."plok" burut jaju téh naplok na burut kemed....

matak tong sok kabita kubeja

Sieun Pamajikan

 

ku: Ki Dulacis

 

"Kunaon peuting tadi teu ngaronda..?" cekéng téh ka mang jaju..
"teu di ijinan ku pamajikan.." jawabna...

Kuring mah da jalma cawokah., ngadéngé mang jaju anu ngadagoan ijin tìpamajikan nalika rek migawé hiji kawajiban teh, bet ngabayangkeun kumaha lamun nu model mang jaju sosonoan jeung pamajikannana...

Siganamah rek muka cangcut pamajikan ogé pasti tumada heula : "punteen, punten pisan, ieu akang kumawantun badé morosotkeun lancingan salira.." sigana mah kitu..

Béda jeung nu modél kuring,.. dijijek wé pan kuring mah ku suku morosotkeun cangcut mah...Tara rengkuh pupuntenan sagala..

Teu saeutik lalaki nu modél mang jaju, sanajan alesan jeung kasangtukangna boga sikep kitu téh tangtu rupa-rupa... Ngan anu jelas, sikep anu model kitu téh dina panempo umum mah kurang hadé, kasebut lalaki nu kurang/teu boga wibawa...

Malah lamun nepika ngarobah fungsi jeung kedudukan anu jadi salaki dina tatanan imah tangga, tangtu pasalia tur kacawad numutkeun ajaran agama..

HITUT MUNGGARAN

Ku :Ki Dulacis

Saeunggeus sabulan kawin, Jang Domo meuli imah kalawan susulumputan, maksudna ngarah pamajikan na reuwas tur atoh lamun hiji waktu dibéjaan geus boga imah.

“Neng, urang ameng yu?” Ceuk Jang Domo.

“Oh.. badé angkat kamana ak...ang?” Témbal pamajikanna.

“Hayu wé lah.. tapi soca neng kedah ditutup nya.. akang hoyong masihan surprais!” Ceuk Jang Domo deui.

“Surprais? Surprais naon akang?” Tanya pamajikanna deui.

“Ah.. poko namah moal waka diwartosan.. kersa teu di tutupan heula soca na?” Ceuk Jang Domo deui.

“Ehm.. oh mangga atuh pami kedah mah…” Tembal pamajikan nana bari imut.

Maranehna arindit ka imah anu karek dibeuli ku Jang Domo. Saeunggeus nepi, Jang Domo acan ngijinan pamajikannana muka tutup mata na. Tuluy weh pamajikan nana dibawa asup ka imah. Kulantaran pamajikan nana hayang hitut, saeunggeus diuk, pamajikan na ngomong: “Kang, punten pisan, abdi hoyong susu, tiasa kitu?”

“Oh.. kalem neng, gampil… ké sakedap!” Ceuk Jang Domo.

Ngarasa Jang Domo euweuh didinya, tuluy pamajikan na hitut… "duuuut.." sorana meni tarik jeung bau nakeranan, teuing tina liang hareup..teuing tina liang tukang……

Teu kungsi lila Jang Domo ngurunyung bari mawa susu. Tapi teuing kunaon, pamajikan na hayang deui hitut. Atuh pok deui weh : “Kang, geuning teu haneut, tiasa pami anu haneut, punten pisan, abdi nuju katirisan!”

“Oh.. siap!” Ceuk Jang Domo, bari tuluy indit deui ka dapur. "Tuuuut.. tuuuut..Pérépééééét…" pamajikan Jang Domo hitut deui.

Teu kungsi lila, Jang Domo geus ngurunyung deui. Ngan hanjakal pamajikan na hayang deui hitut.

“Kang, asa kirang gula geuning… puten pisan, tiasa pami digulaan deui?” Ceuk pamajikanna.

“Oh.. kalem – kalem” Ceuk Jang Domo bari indit deui mamawa susu. Atuh "tuuuut.. tuuuut.. .. Pérépééééét…Brot…prêt….ngik…" pamajikan Jang Domo hitut deui, malah siga anu bébéakan, da tungtungna make aya ngik sagala, siga-siga anu kaluar jeung bukurna saeutik. ..Tangtu bauna mah geus moal kacatur, matak pingsan budak, malah mun kaambeu ku orok anu bengék mah sigana moal katulungan…

“Alhamdulilah” Ceuk pamajikan na dina jero hate. Geus karasa rada ngemplong meureun ayeuna mah.

Jang Domo ngurunyung deui, tuluy weh mikeun susu ka pamajikan na, saeunggeus di inum, Jang Domo muka tutup mata pamajikan na. Atuh meni reuwas kacida pamajikan Jang Domo, sabab sihoréng didinya téh geus loba jelema, malah nu diuk gigireuna mah mitoha lalaki pisan.

“Eh.. geuning tos aya Bapa, tos lami Pa?” Ceuk pamajikan jang domo bari rada beureum beungeut na.

“Ti hitut anu munggaran!” Tembal Bapa na Jang Domo, Baeud!

NYIRAM (Ngidam)

Karya: Kidulacis

teuing kumaha ari rarasa-an nu nyiram.. Geuning béjana mah sok rupa2 kahayangna.....Leuheung ari nu biasa bari gampang nyiarna, kayaning dahareun..Da ieu mah teu saeutik kahayangna teh nu matak éra..Cara bi ijot nyiram bet hayang ngalamotan irung tukang cingcaw..

...Malah aya carita...

Nyi acah keur nyiram, teuing pangaruh orok nukeur dikandung, teuing pangaruh nanahaon, bet keukeuh cenah hayang ngasa-an pais boboga-an salakina...Estu teu beunang di upah-apéh, teu beunang dibébénjokeun,Lamun nepika teu laksana, nyi acah n...gancam rek bunuh diri..

Mang kemed nujadi salakina, kacida bingung pisan... Digugu kumaha, teu digugu kumaha, nya keur nenangkeun nujadi pamajikan, saheulaanan eta paménta disanggupan...Isukan cenah urang asakan..

Isukna mang kemed lunta, bebejanamah rék nitah mais bobogaannana ka bi éméh tukang sayur dipasar, ngarah leuwih ngeunah pajartéh...

Nepi ka pasar kalah hulang huleng, bingung... Da maenya jimat anu ngan hiji-hijina téh rék dikurbankeun..

Barang rét ka tukang lauk hias, mang kemed ningali kuya nu keur dijual.. Jol wéh ide... Kuya nu rada gedé dibeli, diarah beuheung jeung sirahna, tuluy dibikeun ka tukang warung sangu supaya dipangmaiskeun...

Pais geus asak, mang kemed gura-giru balik, kasampak nyi acah geus sayaga andeprak nyanghareupan tobas jeung boboko sangu anu ngabarak..

Embung loba katanya'an, sanggeus mikeun pais ka nyi acah, mang kemed geuwat ngorolos, rek nempo sawah pokna téh...

Gumbira pisan nyi acah nampa pais ti salakina, geuwat diwadahan kana tobas.. Tuluy daun na dibuka..
Bréh téh pais hulu kuya aya kana ampir sajeungkalna, ramiping pinuq ku samara..

Sajongjongan nyi acah ngahuleng bari neuteup geugeut kana pais nu ngajepat...
Ceuk gerentes haténa :
" emh.. Paingan teuing tara salah liang, kajeun keur poék ogé,..da éta geuning boboga-an salaki téh aya mata-an sagala.."